ज्या गोष्टींभोवती राज्यकर्त्यांची धोरणे फिरत राहिली, अन्न-वस्त्र-निवारा हेच प्रश्न आजही आहेत- शिवसेना

मुंबई : आज भारत ब्रिटिशांच्या गुलामगिरीतून मुक्त होऊन ७४ वर्षे झालीत. मात्र, कोरोनाने यंदा सर्वच सार्वजनिक कार्यक्रम, स्थळांवर बंधने आणलीत. त्यामुळे यंदाचा स्वातंत्र्यदिनाचा (Independence day) सोहळा लालकिल्ल्यावर मोजक्याच मान्यवरांच्या उपस्थितीत साजरा होणार आहे. शिवसेनेचे (Shivsena) मुखपत्र सामनाच्या आजच्या अग्रलेखातून स्वातंत्र्याचे ७४ वे वर्ष आणि देशापुढील आव्हाने यावर भाष्य केले आहे. एक स्वतंत्र देश सुमारे पाऊणशेच्या घरात पोहचलेले हिंदुस्थानी स्वातंत्र्याचे वयोमान काळाच्या कसोटीवर मोजले तर निश्चितच कमी नाही.

स्वातंत्र्याबरोबरच सामर्थ्यशाली आणि स्वावलंबी होण्यासाठी कुठल्याही राष्ट्रासाठी हा तसा पुरेसा कालखंड म्हणावा लागेल. एक स्वतंत्र देश म्हणून आपण परिपक्व आणि प्रगल्भ निश्चितच झालो; पण ‘कोरोना’ ते ‘चीन’ या स्वातंत्र्यावरील दुहेरी संकटाचा विचार करता सामर्थ्यशाली आणि स्वावलंबी होण्याच्या दृष्टीने आपण किती मजल मारली याचे चिंतन स्वातंत्र्यदिनाच्या निमित्ताने सर्वांनीच करायला हवे! असे शिवसेनेने आजच्या ‘सामना’त म्हटले आहे. तसेच, कोरोना ते चीन हे स्वतंत्र हिंदुस्थानातील आजवरचे सर्वांत मोठे संकट आहे. ते कसे परतवून लावायचे हेच देशासमोरील आज सर्वांत मोठे आव्हान आहे. पंतप्रधान नरेंद्र मोदी स्वातंत्र्यदिन सोहळ्याच्या निमित्ताने राष्ट्राला उद्देशून भाषण करतील तेव्हा आरोग्यसेवा आणि वैद्यकीय सुविधा याविषयी निश्चितच काही ठोस धोरणे जाहीर करतील. कोरोनापासून स्वातंत्र्य मिळवून देणारी पावले पंतप्रधानांच्या भाषणातून उमटतील, अशी आशा करू या. असेही ‘सामना’त म्हटले आहे.

सामना –
हिंदुस्थान आज आपला ७४ वा स्वातंत्र्यदिन साजरा करत आहे. स्वातंत्र्यदिनाच्या सोहळ्यावर कोरोनाच्या संकटाचे सावट आहे. त्यामुळे एरवी जसे गल्लीपासून दिल्लीपर्यंत प्रभात फेऱ्या आणि एकूणच धूमधडाका असतो तसे जल्लोषपूर्ण सोहळे यंदा होणार नाहीत. कोरोनाच्या भयाने सोशल डिस्टन्सिंगचे पालन करून झेंडावंदन होईल. देशभक्तिपर गीतांबरोबरच ‘वंदे मातरम्’चा गजर होईल. महत्त्वाचे म्हणजे सालाबादाप्रमाणे पंतप्रधान लालकिल्ल्यावरून देशवासीयांना संबोधित करतील. मात्र राजधानीसह देशाच्या कानाकोपऱ्यात होणाऱ्या स्वातंत्र्यदिनाच्या सोहळ्यांवर कोरोनाचे सावट आहे. हजारो, लाखो स्वातंत्र्य सैनिकांनी छातीवर बंदुकीच्या गोळ्या झेलून, ब्रिटिशांच्या लाठ्या खाऊन परकीय सत्तेपासून देशाला स्वातंत्र्य मिळवून दिले, तो हा पवित्र दिवस. मात्र गेले पाच-सहा महिने उच्छाद मांडणाऱ्या कोरोनाच्या विषाणूने राष्ट्रीय सणाच्या उत्साहावरही विरजण घातलेच.

लालकिल्ल्यावर पंतप्रधानांच्या उपस्थितीत होणाऱ्या मुख्य सोहळ्यास दरवर्षी ८०० हून अधिक मान्यवर हजर असत, मात्र यंदाच्या सोहळ्यासाठी ही संख्या केवळ १२५ वर आणण्यात आली आहे. दिल्लीतील विविध शाळांची चार हजारांहून अधिक मुले लालकिल्ल्याच्या सोहळ्याला दरवर्षी उपस्थित असतात. मात्र यंदा एनसीसीचे ५०० कॅडेट तेवढे हजर असणार आहेत. लालकिल्ल्याच्या आणि सोहळ्याच्या एकूणच संरक्षणासाठी तैनात केलेले पोलीसही पीपीई किट घालूनच पहारा देणार आहेत. हिंदुस्थानला पारतंत्र्यात ढकलणाऱ्या शक्तिशाली ब्रिटिश राजवटीला या देशातील सामान्य जनतेने पिटाळून लावले. मोठ्या संघर्षातून स्वातंत्र्याची पहाट उगवली.

मात्र उघड्या डोळ्यांनी दृष्टीसही न पडणाऱ्या एका सूक्ष्म विषाणूने एका वेगळ्या प्रकारच्या पारतंत्र्यात देशाला ढकलले आहे. या विषाणूपासून स्वातंत्र्य कसे मिळवायचे हाच आज देशासमोरील सर्वांत मोठा प्रश्न आहे. जगभरात साडेसात लाख बळी घेणाऱ्या कोरोनाच्या राक्षसाने हिंदुस्थानच्या गावागावांत आपले हातपाय पसरले आहेत. २४ लाख लोक संक्रमित झालेत आणि ही संख्या रोज नवे विक्रम करत वाढतेच आहे. याचा अंत कुठे आणि कसा होणार याचे उत्तर कोणाकडेच नाही. स्वतंत्र हिंदुस्थानातील आजवरचे हे सर्वांत मोठे संकट कसे परतवून लावायचे हेच देशासमोरील आज सर्वांत मोठे आव्हान आहे. अन्न, वस्त्र आणि निवारा याच तीन मूलभूत गरजांभोवती आजवरच्या तमाम राज्यकर्त्यांची धोरणे फिरत राहिली. हेच तिन्ही प्रश्न आजही जैसे थे आहेत. त्यात कोरोनामुळे आता ‘आरोग्य’ या नव्या मूलभूत गरजेचा समावेश झाला आहे. पंतप्रधान नरेंद्र मोदी स्वातंत्र्यदिन सोहळ्याच्या निमित्ताने राष्ट्राला उद्देशून भाषण करतील तेव्हा आरोग्यसेवा आणि वैद्यकीय सुविधा याविषयी निश्चितच काही ठोस धोरणे जाहीर करतील. कोरोनापासून स्वातंत्र्य मिळवून देणारी पावले पंतप्रधानांच्या भाषणातून उमटतील, अशी आशा करू या.

केवळ कोरोनाच नव्हे तर त्यासोबत आलेली इतर संकटेही तेवढीच गंभीर आहेत. चार महिन्यांच्या लॉकडाऊनमुळे ओढवलेली प्रचंड आर्थिक मंदी, देशाच्या तिजोरीतील खडखडाट, डबघाईला आलेली बँकिंग व्यवस्था, लाखो लोकांच्या नोकऱ्या गेल्यामुळे निर्माण झालेला बेरोजगारीचा प्रचंड प्रश्न अशा अनेक समस्या आ-वासून उभ्या आहेत. चीनमधून आलेली कोरोनाची आपत्ती जीवघेणी ठरत असतानाच चीनने लडाख आणि गलवान खोऱ्यात केलेली घुसखोरी यामुळे हिमालयाच्या पर्वतरांगांत युद्धाचे ढग दाटू लागले आहेत. आधीच पाकिस्तानला मांडीवर घेऊन बसलेल्या चीनने आता आपला नैसर्गिक मित्र असलेल्या नेपाळलाही कडेवर घेतले आहे. सीमेवर नियमित युद्धसराव करणाऱ्या चीनने तिबेटपासून काठमांडूपर्यंत भुयारी मार्ग खोदण्याच्या हालचाली चालवल्या आहेत. प्रश्न अनेक आहेत; पण त्यावर मात करावीच लागेल.

बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजलाMT LIKE OUR PAGE FOOTER